असेच ३-४ महिने निघुन गेले. . एवढ्या वेळात आॅफीसच्या पार्टीच्या नावाखाली तिघेही १-२ वेळा रात्री जेवायला गेले, सिनेमाला गेले. त्यावेळी ती आणि वरद जवळ बसले होते. त्याच्या अधुन मधुन होणा-या स्पर्शाने तिच्या अंगावर रोमांच उठत होते.
यातच एकदा त्याने 'माझ्या घरी येशील का ?' म्हणून विचारले . शिल्पाला सांगू नको म्हणून सांगायलाही विसरला नाही तो . तिला आपण जगाच्या सर्वोच्च स्थानी असल्यासारखं वाटलं . काय करू आणि काय नको . माझ्या आईला आवडेल तुला भेटायला . असं म्हटल्यावर तर स्वर्ग दोन बोटं उरला तिला .
ती खूप खुश होती , अजून घरी सांगितलं नव्हत तिने . पण, अलीकडे आईच्या बोलण्याच काही वाटेनास झालं होतं . तरीपण आईला न सांगता असं त्याच्या घरी जाणं म्हणजे काहीतरी धाडसी वाटत होतं मुग्धा ला . आई आजपर्यंत जे काही वागली , जो काही मनाचा चुराडा तिने केला , त्या सगळ्याचा बदला घेतल्यासारखा वाटत होता . आपल्याला वरद मिळणार असेल तर अजून काहीही नको , इथपर्यंत विचार गेले तिचे .
तिच्या आईला तिचं वागण खूप खटकत होतं . नवीन कपडे घेणं , बाहेर जेवायला जाणं , सिनेमाला जाणं , काही काहीच बरं वाटत नव्हतं . येणाऱ्या सगळ्या स्थळांना ती नकार देत सुटली होती , त्यामुळं आई अजूनच अस्वस्थ होत होती . फक्त नोकरी चांगली आहे म्हणून आई टोकाला जात नव्हती .
पण आज मात्र , सुट्टीच्या दिवशी , नटून थाटून बाहेर जाणाऱ्या आपल्या लेकीला तिने जर वैतागुनच विचारले ," आता कुठे दौरा ? घरी नाही का बसता येत?"
" अगं तुला मधे बोलले नव्हते का मी ?ऑफिस मध्यल्या सगळ्याजणी मिळून आम्ही बाहेर जेवायला जाणार आहोत ते? तू माझी वाट बघत बसू नको , मी किल्ली घेतली आहे . तू जेव आणि झोप . " मुग्धाचं बोलणं ऐकुन , आई चिडूनच म्हणाली ,
" हे बघ मुग्धा , या आधी पण सांगितलं होतं तुला , मला हि असली थेरं पसंत नाहीत . लग्न करायचं आहे तुझ , उगाच मुलाकडच्या लोकांच्या कानावर काही वाकडं तिकडं जाता कामा नये . "
"चुकलं माझं आई , शेवटचं जाऊन येते . यापुढे नाही जाणार . आजच्यासाठी आधीच कबूल केलं होतं त्यांना . " अगदी गयावया करत बोलली . आजचा दिवस कोणत्याही परिस्थितीत चुकवायचा नव्हता तिला .
वरदने सांगितलेल्या खुणांवरून त्याचं घर शोधणं जड गेलं नाही तिला . आजूबाजूची वस्ती तशी बरी होती . ज्या इमारतीत त्याचा फ्लॅट होता ती पण चांगली दिसंत होती . तिच्यापण नकळत तिला हायसं वाटलं . लग्न झाल्यावर आपण इकडे राहणार या विचरानेच लाजली ती . वरद चा फ्लॅट तिसऱ्या मजल्यावर होता आणि त्याला लिफ्ट होती , म्हणून बरं . तिला त्यांच घर आठवलं . एका साध्याशा बिन लिफ्ट च्या इमारतीत , चौथ्या मजल्यावर होत्या .
विचारांच्या धुंदीत तिने वरदच्या फ्लॅटची बेल कधी वाजवली , हे पण तिला कळलं नाही . एका तरुणाने दार उघडलं . " वरद , वरद इथेच राहतात का?" तिने थोडं आश्चर्याने विचारलं . "हो " ताडकन बोलून बोलून तो तरुण झपझप पायऱ्या उतरून गेला .
" ये गं मुग्धा , आत ये " वरद चा आवाज आला तशी ती आत गेली . घर मोठं नसावं असं वाटलं तीला . हाॅल तरी लहान होता. घरात सामान पण फारसं दिसत नव्हतं . हाॅलमधून दुसऱ्या खोलीकडे जाणारया वाटेवर उभं राहून वरद बोलत होता . त्या बाजूला बहुतेक दोन खोल्या आहेत , तिच्या मनात आले . सोफ्याकडे बोट दाखवत वरद म्हणाला ," बैस बैस . मी पाणी घेवुन येतो . आता गेला तो माझा मित्र . आमचा जरा वाद झाला म्हणून तो भांडून गेला आहे . येईल परत . तू बैस , मी पाणी आणतो ".
त्याच्या मनमोकळ्या खुलाशाने तिला बंर वाटलं . घरात अजून कुठलाच आवाज येत नव्हता . तिला थोडं आश्चर्य वाटलं . याची आई कुठं गेली ? तिच्या मनात आलं आणी तेवढ्यात पाणी घेवून वरद आला . मस्तपैकी ट्रे मधून काचेच्या पेल्यातील पाणी बघून तिला एकदम हसू आलं .
" काय झालं ?"
" काही नाही रे , खूप छान वाटलं ".
तिच्या हातात पाणी देवून वरद तिच्या जवळ बसला. त्याला आपल्या इतकं जवळ बसलेलं बघून लाजली ती . त्याच्या स्पर्शाने अंगावर रोमांच आले .
"वरद , आई कुठे आहे रे ?"
" आई ? अगं आई इथे राहत नाही . ती गावाकडे असते . इथे मी आणि मगाशी गेला तो मित्र , असे आम्ही दोघेच राहतो."
मुग्धा दचकली आणि पटकन उभी राहिली . " मी त्यांना भेटायला आले होते , निघते अरे मी . " तिच्या हाताला धरून खाली बसवत वरद म्हणाला ," तुला आवडत नाही का गं मी ? तुझ्याबरोबर अज्जिबात वेळ मिळत नाही म्हणून तुला इथे बोलावलं . आणि तू निघालीस .?" वरद अशा पद्धतीने म्हणाला कि मुग्धा पटकन खाली बसली . वरद तीच्या बोटांत बोटं अडकवून , तिच्या डोळ्यात डोळे घालून कानात कुजबुजत म्हणाला ," मला तू खूप आवडतेस मुग्ध . अगदी मनात लपवून ठेवावी अशी. तू खूप सुंदर आहेस . मला खूप आवडतेस ". तिला त्याचा श्वास आपल्या कानावर जाणवत होता. त्यामुळे येणारे शरीरातील उमाळे थांबवण तिला शक्य झालं नाही . तो अजूनच जवळ सरकला .
साधारण दोन तासांनी दारावरची बेल वाजली . त्याने गडबडीने तिच्या अंगावर कपडे फेकले . आणी "आलो आलो " अशी आरोळी ठोकली . ती दचकली , आपल्या आयुष्यातल्या इतक्या सुंदर प्रसंगाची अशी सांगता ? पण तिला विचार करायला फारसा वेळ न देता, तो तिला कपडे घालायची घाई करायला लागला . ती बेसिन पुढे उभे राहून विस्कटलेले केस आणि चेहरा सरळ करत असतानाच त्याने दार उघडलं . तो मगाचा मित्र आत आला , तशी मुग्धाच्या हाताला धरून तिला जवळ जवळ ओढतच वरद खाली घेवून आला .
"काय झालं वरद ? आपण असे घाई गडबडीने खाली का आलो ? ". वरद काहीच बोलत नाहीये असं बघून मुग्धाच पुढे म्हणाली ," वरद , जेवायला जाऊया ना रे ?" तिच्याकडे एकदम वैतागून बघत वरद म्हणाला ," तू जा आता घरी , उद्या बोलू " तिच्या बोलण्याची वाटही न बघता तो सरळ इमारतीकडे चालायला लागला . तिला धक्का बसला . त्याच्या पाठमोऱ्या आकृतीकडे ती बघतच राहिली , सुन्न होवून . कितीवेळ अशी उभी होती कोणास ठावून . रस्त्यावर मारलेल्या कर्कश होर्नमुळे दचकली आणी भानावर आली . आधी तिला आपण या इमारतीकडे का बघत आहोत हेच लक्षात येईना . मग हळू हळू मागे वळून ती रस्त्याकडे चालायला लागली . आपलं काहीतरी हरवलं आहे असा वाटंत राहिलं तिला .
रिक्षातून परत येताना लागणाऱ्या गार वाऱ्याने जर बंर वाटलं तीला . मनातले विचार शांत व्हायला लागले . उद्या विचारू त्याला . नक्की काय झालं ते ? आणी लग्नाचं पण विचारू . आपण उगाचच असा विचार केला . त्याच नक्कीच प्रेम
असणार आपल्यावर . या विचारांबरोबर तिला खूप छान वाटलं . त्याचा स्पर्श आठवला आणि लाजली ती . त्याच धुंदीत
घरी कधी पोचली ते कळलंच नाही तिला .
आई झोपली होती म्हणून बरं. नाहीतर तिला आज तोंड देण खूप अवघड झालं असतं. ती झोपायला गेली , पण आज झोप लागणं शक्यंच नव्हतं . सगळ्या अंगभर सुखाच्या लाटा जाणवत होत्या तिला . ती तशीच पडून राहिली . पाहते कधीतरी डोळा लागला तिचा . आणि लगेच आईची हाक आली . आज अंग जड झालं असलं तरी मन मात्र ताजतवानं होतं . कधी एकदा ऑफिसला जाउन वरद ला बघू असं झालं होतं तिला . त्याला आवडणारा ड्रेस घालून ती ऑफिस ला निघाली . आई तिच्याकडेच बघत होती . पण बोलली नाही काही . तिला थोडं विचित्र वाटलं . पण आज आईकडे लक्ष द्यायचा दिवस नव्हता. ती निघाली .
नेहमीप्रमाणं ती आपल्या जागेवर बसली . तिला वाटलं , तिला आलेली बघून वरद लगेच येईल . पण बराचवेळ झाला तरी तो काही आला नाही . मग तीच त्याच्या जागेकडे निघाली आणि वाटेतच थबकली . तो मीनाशी बोलत होता , तिच्या डोळ्यात डोळे घालून काहीतरी सांगत होता . मीना लाजत होती . मुग्धाच्या भोवती ऑफिस गर्र्कन फिरलं . तिचे डोळे भरून आले. ती पटकन आपल्या जागेवर येवून बसली . तेवढ्यात शिल्पा आली . मुग्धाच्या चेहऱ्याकडे लक्ष जाताचं दचकली .
" काय गं ? काय झालं मुग्धा ? अशी का दिसते आहेस ? आईशी भांडण झालं का ? का साहेब काही बोलले ?"
मुग्धाच्या तोंडातून शब्दच फुटेना . शिल्पा च्या प्रेमळ बोलण्याने तिच्या डोळ्यांना पाण्याच्या धारा लागल्या . शिल्पाच्या लक्षात आलं कि काहीतरी खूप मोठ्या प्रमाणात बिनसलं आहे . शिल्पा तिला घेवून बाहेर आली आणि सरांना सांगून येते म्हणून परत आत गेली . मुग्धा तशीच उभी राहिली , हरवल्यासारखी . तिला काही सुचत नव्हत . वरद असा का वागतो आहे आपल्याशी ? मीनाशी इतक्या जवळून काय बोलत असेल ? विचारांचा नुसता गुंता होता तिच्या . इतक्यात वरदाच बाहेर येताना दिसला . तिच्याकडे बघून बेफिकीरपणे हसत म्हणाला , " मंग ? मजा आली न काल ? " तिच्या उत्तराची वाट ही न बघता तो समोरच्या हॉटेल मध्ये शिरला .
ती थिजली . "मजा " शब्द तिच्या मस्तकात घण घातल्यासारखा आदळला . आपलं प्रेम , आपलं समर्पण म्हणजे मजा ?तिचं डोक भिरभिरायला लागलं , आणि तिला चक्कर आली . तेवढ्यात शिल्पा आली म्हणून बरं . तिने सावरलं . सरळ
रिक्षा केली आणि मुग्धाला घरी सोडलं . तिला असं घरी आलेलं बघून आई घाबरली. तिने मुग्धाला झोपवलं . . दुपारच गरम गरम खायला घातलं. एरवी कटकट करणारी आई इतक्या प्रेमाने लागतेय हे तीला सहन झालं नाही . तीला एकदम खुप रडायला आलं.
आपल्याला नक्की काय होतंय हे कळेना तिला . वरद च्या वागण्याने खूप अस्वस्थ झाली होती ती . सगळी दुपार आणि संध्याकाळ अस्वस्थतेत गेली तीची . ससंध्याकाळी कुणीतरी बाहेर आलेलं जाणवलं तिला . आई कुणाशी तरी बोलत होती . ' हो हो आहे ती . बरी आहे आता . थांबा उठली आहे का बघते , म्हणत आई आत आली . " मुग्धा साहेब आले आहेत गं तुझे " . तिला उठलेली बघून तिने हाॅल कडे बघून म्हटलं ," या सर , आत या ". मुग्धाला आश्चर्य वाटलं , सर ? इथे ? आणि तेवढ्यात वरद आत आला , त्याला बघून मुग्धा दचकली . हा ! इथे ? आई चहा आणते म्हणून आत गेली . वरद तिच्या कपाळावर हात ठेवत म्हणाल " कुठं काय झालं आहे तुला ? ठणठणीत तर दिसते आहेस . मी आज पण संध्याकाळचा बेत ठरवला होता , भेटायचा ." आणि वरद हसला . तिला एकदम किळस आली . इतक्यात आई आली . चहा घेवून , " उद्या बरी होवून ऑफिस ला ये " असं काहीसं म्हणत वरद निघून गेला . तिला हायसं वाटलं .
थोड्या धडधडत्या मनानेच दुसऱ्या दिवशी ती ऑफिस ला गेली . जागेवर बसत क्षणीच वरद तिच्या जवळ आला . " आज संध्याकाळी तू घरी यायचं आहेस . " थोडा दरडावून बोलला आणि निघून गेला . तिला घाम फुटला , हे काय चाललं आहे तिला काळात नव्हत . आपण याविषयी वरद शी बोलायलाच हवं हे मात्र लक्षात आलं तिच्या .
" वरद बोलायचं आहे मला तुझ्याशी . "
"बोल "
" नाही इथे नाही , आपण बाहेर जाऊ कुठेतरी "
" चल , समोरच जाऊ . म्हणजे पटकन येत येईल . आज कामं पण खूप आहेत ".
दोघ हॉटेल मध्ये जाऊन बसले .
" वरद , काय झालाय तुला ? असा का वागतो आहेस ? " भरल्या गळ्याने तिने विचारले .
"कुठं काय झालं आहे मला ? असा काय वागलो आहे मी तुझ्याशी ?"
"तू , तू मला असा का विचरतो आहेस सारखं ? "
" ते ? तुला नाही आवडलं का ? बघ मुग्धा , मला तू आवडलीस आणि तुला पण मी आवडतो म्हणून मी घरी बोलावलं तुला . राजीखुशीचा मामला आहे अगं सगळा "
"तुला कळतंय का तू काय बोलतो आहेस ते ? मी तसली मुलगी नाही . माझं तुझ्यावर प्रेम आहे , म्हणून …"
वरद खो खो हसायला लागला ," प्रेम ? कोणत्या जमान्यात राहतेस अगं तू ? "
" म्हणजे तुझं माझ्यावर प्रेम नाही ? " तिचा आवाज तिलाच ओळखता येईना .
" नाही , मी कधीतरी म्हटलं का कि माझं तुझ्यावर प्रेम आहे म्हणून? तू जर बरी दिसतेस पण मी प्रेम करावं एवढी चांगली नाहीस . वेळ घालवायला चांगली आहेस , बस्स . तू प्रेम वगैरे शब्द वापरणार असलीस तर आपण लांबच राहू ".
क्रमश:
यातच एकदा त्याने 'माझ्या घरी येशील का ?' म्हणून विचारले . शिल्पाला सांगू नको म्हणून सांगायलाही विसरला नाही तो . तिला आपण जगाच्या सर्वोच्च स्थानी असल्यासारखं वाटलं . काय करू आणि काय नको . माझ्या आईला आवडेल तुला भेटायला . असं म्हटल्यावर तर स्वर्ग दोन बोटं उरला तिला .
ती खूप खुश होती , अजून घरी सांगितलं नव्हत तिने . पण, अलीकडे आईच्या बोलण्याच काही वाटेनास झालं होतं . तरीपण आईला न सांगता असं त्याच्या घरी जाणं म्हणजे काहीतरी धाडसी वाटत होतं मुग्धा ला . आई आजपर्यंत जे काही वागली , जो काही मनाचा चुराडा तिने केला , त्या सगळ्याचा बदला घेतल्यासारखा वाटत होता . आपल्याला वरद मिळणार असेल तर अजून काहीही नको , इथपर्यंत विचार गेले तिचे .
तिच्या आईला तिचं वागण खूप खटकत होतं . नवीन कपडे घेणं , बाहेर जेवायला जाणं , सिनेमाला जाणं , काही काहीच बरं वाटत नव्हतं . येणाऱ्या सगळ्या स्थळांना ती नकार देत सुटली होती , त्यामुळं आई अजूनच अस्वस्थ होत होती . फक्त नोकरी चांगली आहे म्हणून आई टोकाला जात नव्हती .
पण आज मात्र , सुट्टीच्या दिवशी , नटून थाटून बाहेर जाणाऱ्या आपल्या लेकीला तिने जर वैतागुनच विचारले ," आता कुठे दौरा ? घरी नाही का बसता येत?"
" अगं तुला मधे बोलले नव्हते का मी ?ऑफिस मध्यल्या सगळ्याजणी मिळून आम्ही बाहेर जेवायला जाणार आहोत ते? तू माझी वाट बघत बसू नको , मी किल्ली घेतली आहे . तू जेव आणि झोप . " मुग्धाचं बोलणं ऐकुन , आई चिडूनच म्हणाली ,
" हे बघ मुग्धा , या आधी पण सांगितलं होतं तुला , मला हि असली थेरं पसंत नाहीत . लग्न करायचं आहे तुझ , उगाच मुलाकडच्या लोकांच्या कानावर काही वाकडं तिकडं जाता कामा नये . "
"चुकलं माझं आई , शेवटचं जाऊन येते . यापुढे नाही जाणार . आजच्यासाठी आधीच कबूल केलं होतं त्यांना . " अगदी गयावया करत बोलली . आजचा दिवस कोणत्याही परिस्थितीत चुकवायचा नव्हता तिला .
वरदने सांगितलेल्या खुणांवरून त्याचं घर शोधणं जड गेलं नाही तिला . आजूबाजूची वस्ती तशी बरी होती . ज्या इमारतीत त्याचा फ्लॅट होता ती पण चांगली दिसंत होती . तिच्यापण नकळत तिला हायसं वाटलं . लग्न झाल्यावर आपण इकडे राहणार या विचरानेच लाजली ती . वरद चा फ्लॅट तिसऱ्या मजल्यावर होता आणि त्याला लिफ्ट होती , म्हणून बरं . तिला त्यांच घर आठवलं . एका साध्याशा बिन लिफ्ट च्या इमारतीत , चौथ्या मजल्यावर होत्या .
विचारांच्या धुंदीत तिने वरदच्या फ्लॅटची बेल कधी वाजवली , हे पण तिला कळलं नाही . एका तरुणाने दार उघडलं . " वरद , वरद इथेच राहतात का?" तिने थोडं आश्चर्याने विचारलं . "हो " ताडकन बोलून बोलून तो तरुण झपझप पायऱ्या उतरून गेला .
" ये गं मुग्धा , आत ये " वरद चा आवाज आला तशी ती आत गेली . घर मोठं नसावं असं वाटलं तीला . हाॅल तरी लहान होता. घरात सामान पण फारसं दिसत नव्हतं . हाॅलमधून दुसऱ्या खोलीकडे जाणारया वाटेवर उभं राहून वरद बोलत होता . त्या बाजूला बहुतेक दोन खोल्या आहेत , तिच्या मनात आले . सोफ्याकडे बोट दाखवत वरद म्हणाला ," बैस बैस . मी पाणी घेवुन येतो . आता गेला तो माझा मित्र . आमचा जरा वाद झाला म्हणून तो भांडून गेला आहे . येईल परत . तू बैस , मी पाणी आणतो ".
त्याच्या मनमोकळ्या खुलाशाने तिला बंर वाटलं . घरात अजून कुठलाच आवाज येत नव्हता . तिला थोडं आश्चर्य वाटलं . याची आई कुठं गेली ? तिच्या मनात आलं आणी तेवढ्यात पाणी घेवून वरद आला . मस्तपैकी ट्रे मधून काचेच्या पेल्यातील पाणी बघून तिला एकदम हसू आलं .
" काय झालं ?"
" काही नाही रे , खूप छान वाटलं ".
तिच्या हातात पाणी देवून वरद तिच्या जवळ बसला. त्याला आपल्या इतकं जवळ बसलेलं बघून लाजली ती . त्याच्या स्पर्शाने अंगावर रोमांच आले .
"वरद , आई कुठे आहे रे ?"
" आई ? अगं आई इथे राहत नाही . ती गावाकडे असते . इथे मी आणि मगाशी गेला तो मित्र , असे आम्ही दोघेच राहतो."
मुग्धा दचकली आणि पटकन उभी राहिली . " मी त्यांना भेटायला आले होते , निघते अरे मी . " तिच्या हाताला धरून खाली बसवत वरद म्हणाला ," तुला आवडत नाही का गं मी ? तुझ्याबरोबर अज्जिबात वेळ मिळत नाही म्हणून तुला इथे बोलावलं . आणि तू निघालीस .?" वरद अशा पद्धतीने म्हणाला कि मुग्धा पटकन खाली बसली . वरद तीच्या बोटांत बोटं अडकवून , तिच्या डोळ्यात डोळे घालून कानात कुजबुजत म्हणाला ," मला तू खूप आवडतेस मुग्ध . अगदी मनात लपवून ठेवावी अशी. तू खूप सुंदर आहेस . मला खूप आवडतेस ". तिला त्याचा श्वास आपल्या कानावर जाणवत होता. त्यामुळे येणारे शरीरातील उमाळे थांबवण तिला शक्य झालं नाही . तो अजूनच जवळ सरकला .
साधारण दोन तासांनी दारावरची बेल वाजली . त्याने गडबडीने तिच्या अंगावर कपडे फेकले . आणी "आलो आलो " अशी आरोळी ठोकली . ती दचकली , आपल्या आयुष्यातल्या इतक्या सुंदर प्रसंगाची अशी सांगता ? पण तिला विचार करायला फारसा वेळ न देता, तो तिला कपडे घालायची घाई करायला लागला . ती बेसिन पुढे उभे राहून विस्कटलेले केस आणि चेहरा सरळ करत असतानाच त्याने दार उघडलं . तो मगाचा मित्र आत आला , तशी मुग्धाच्या हाताला धरून तिला जवळ जवळ ओढतच वरद खाली घेवून आला .
"काय झालं वरद ? आपण असे घाई गडबडीने खाली का आलो ? ". वरद काहीच बोलत नाहीये असं बघून मुग्धाच पुढे म्हणाली ," वरद , जेवायला जाऊया ना रे ?" तिच्याकडे एकदम वैतागून बघत वरद म्हणाला ," तू जा आता घरी , उद्या बोलू " तिच्या बोलण्याची वाटही न बघता तो सरळ इमारतीकडे चालायला लागला . तिला धक्का बसला . त्याच्या पाठमोऱ्या आकृतीकडे ती बघतच राहिली , सुन्न होवून . कितीवेळ अशी उभी होती कोणास ठावून . रस्त्यावर मारलेल्या कर्कश होर्नमुळे दचकली आणी भानावर आली . आधी तिला आपण या इमारतीकडे का बघत आहोत हेच लक्षात येईना . मग हळू हळू मागे वळून ती रस्त्याकडे चालायला लागली . आपलं काहीतरी हरवलं आहे असा वाटंत राहिलं तिला .
रिक्षातून परत येताना लागणाऱ्या गार वाऱ्याने जर बंर वाटलं तीला . मनातले विचार शांत व्हायला लागले . उद्या विचारू त्याला . नक्की काय झालं ते ? आणी लग्नाचं पण विचारू . आपण उगाचच असा विचार केला . त्याच नक्कीच प्रेम
असणार आपल्यावर . या विचारांबरोबर तिला खूप छान वाटलं . त्याचा स्पर्श आठवला आणि लाजली ती . त्याच धुंदीत
घरी कधी पोचली ते कळलंच नाही तिला .
आई झोपली होती म्हणून बरं. नाहीतर तिला आज तोंड देण खूप अवघड झालं असतं. ती झोपायला गेली , पण आज झोप लागणं शक्यंच नव्हतं . सगळ्या अंगभर सुखाच्या लाटा जाणवत होत्या तिला . ती तशीच पडून राहिली . पाहते कधीतरी डोळा लागला तिचा . आणि लगेच आईची हाक आली . आज अंग जड झालं असलं तरी मन मात्र ताजतवानं होतं . कधी एकदा ऑफिसला जाउन वरद ला बघू असं झालं होतं तिला . त्याला आवडणारा ड्रेस घालून ती ऑफिस ला निघाली . आई तिच्याकडेच बघत होती . पण बोलली नाही काही . तिला थोडं विचित्र वाटलं . पण आज आईकडे लक्ष द्यायचा दिवस नव्हता. ती निघाली .
नेहमीप्रमाणं ती आपल्या जागेवर बसली . तिला वाटलं , तिला आलेली बघून वरद लगेच येईल . पण बराचवेळ झाला तरी तो काही आला नाही . मग तीच त्याच्या जागेकडे निघाली आणि वाटेतच थबकली . तो मीनाशी बोलत होता , तिच्या डोळ्यात डोळे घालून काहीतरी सांगत होता . मीना लाजत होती . मुग्धाच्या भोवती ऑफिस गर्र्कन फिरलं . तिचे डोळे भरून आले. ती पटकन आपल्या जागेवर येवून बसली . तेवढ्यात शिल्पा आली . मुग्धाच्या चेहऱ्याकडे लक्ष जाताचं दचकली .
" काय गं ? काय झालं मुग्धा ? अशी का दिसते आहेस ? आईशी भांडण झालं का ? का साहेब काही बोलले ?"
मुग्धाच्या तोंडातून शब्दच फुटेना . शिल्पा च्या प्रेमळ बोलण्याने तिच्या डोळ्यांना पाण्याच्या धारा लागल्या . शिल्पाच्या लक्षात आलं कि काहीतरी खूप मोठ्या प्रमाणात बिनसलं आहे . शिल्पा तिला घेवून बाहेर आली आणि सरांना सांगून येते म्हणून परत आत गेली . मुग्धा तशीच उभी राहिली , हरवल्यासारखी . तिला काही सुचत नव्हत . वरद असा का वागतो आहे आपल्याशी ? मीनाशी इतक्या जवळून काय बोलत असेल ? विचारांचा नुसता गुंता होता तिच्या . इतक्यात वरदाच बाहेर येताना दिसला . तिच्याकडे बघून बेफिकीरपणे हसत म्हणाला , " मंग ? मजा आली न काल ? " तिच्या उत्तराची वाट ही न बघता तो समोरच्या हॉटेल मध्ये शिरला .
ती थिजली . "मजा " शब्द तिच्या मस्तकात घण घातल्यासारखा आदळला . आपलं प्रेम , आपलं समर्पण म्हणजे मजा ?तिचं डोक भिरभिरायला लागलं , आणि तिला चक्कर आली . तेवढ्यात शिल्पा आली म्हणून बरं . तिने सावरलं . सरळ
रिक्षा केली आणि मुग्धाला घरी सोडलं . तिला असं घरी आलेलं बघून आई घाबरली. तिने मुग्धाला झोपवलं . . दुपारच गरम गरम खायला घातलं. एरवी कटकट करणारी आई इतक्या प्रेमाने लागतेय हे तीला सहन झालं नाही . तीला एकदम खुप रडायला आलं.
आपल्याला नक्की काय होतंय हे कळेना तिला . वरद च्या वागण्याने खूप अस्वस्थ झाली होती ती . सगळी दुपार आणि संध्याकाळ अस्वस्थतेत गेली तीची . ससंध्याकाळी कुणीतरी बाहेर आलेलं जाणवलं तिला . आई कुणाशी तरी बोलत होती . ' हो हो आहे ती . बरी आहे आता . थांबा उठली आहे का बघते , म्हणत आई आत आली . " मुग्धा साहेब आले आहेत गं तुझे " . तिला उठलेली बघून तिने हाॅल कडे बघून म्हटलं ," या सर , आत या ". मुग्धाला आश्चर्य वाटलं , सर ? इथे ? आणि तेवढ्यात वरद आत आला , त्याला बघून मुग्धा दचकली . हा ! इथे ? आई चहा आणते म्हणून आत गेली . वरद तिच्या कपाळावर हात ठेवत म्हणाल " कुठं काय झालं आहे तुला ? ठणठणीत तर दिसते आहेस . मी आज पण संध्याकाळचा बेत ठरवला होता , भेटायचा ." आणि वरद हसला . तिला एकदम किळस आली . इतक्यात आई आली . चहा घेवून , " उद्या बरी होवून ऑफिस ला ये " असं काहीसं म्हणत वरद निघून गेला . तिला हायसं वाटलं .
थोड्या धडधडत्या मनानेच दुसऱ्या दिवशी ती ऑफिस ला गेली . जागेवर बसत क्षणीच वरद तिच्या जवळ आला . " आज संध्याकाळी तू घरी यायचं आहेस . " थोडा दरडावून बोलला आणि निघून गेला . तिला घाम फुटला , हे काय चाललं आहे तिला काळात नव्हत . आपण याविषयी वरद शी बोलायलाच हवं हे मात्र लक्षात आलं तिच्या .
" वरद बोलायचं आहे मला तुझ्याशी . "
"बोल "
" नाही इथे नाही , आपण बाहेर जाऊ कुठेतरी "
" चल , समोरच जाऊ . म्हणजे पटकन येत येईल . आज कामं पण खूप आहेत ".
दोघ हॉटेल मध्ये जाऊन बसले .
" वरद , काय झालाय तुला ? असा का वागतो आहेस ? " भरल्या गळ्याने तिने विचारले .
"कुठं काय झालं आहे मला ? असा काय वागलो आहे मी तुझ्याशी ?"
"तू , तू मला असा का विचरतो आहेस सारखं ? "
" ते ? तुला नाही आवडलं का ? बघ मुग्धा , मला तू आवडलीस आणि तुला पण मी आवडतो म्हणून मी घरी बोलावलं तुला . राजीखुशीचा मामला आहे अगं सगळा "
"तुला कळतंय का तू काय बोलतो आहेस ते ? मी तसली मुलगी नाही . माझं तुझ्यावर प्रेम आहे , म्हणून …"
वरद खो खो हसायला लागला ," प्रेम ? कोणत्या जमान्यात राहतेस अगं तू ? "
" म्हणजे तुझं माझ्यावर प्रेम नाही ? " तिचा आवाज तिलाच ओळखता येईना .
" नाही , मी कधीतरी म्हटलं का कि माझं तुझ्यावर प्रेम आहे म्हणून? तू जर बरी दिसतेस पण मी प्रेम करावं एवढी चांगली नाहीस . वेळ घालवायला चांगली आहेस , बस्स . तू प्रेम वगैरे शब्द वापरणार असलीस तर आपण लांबच राहू ".
क्रमश:
No comments:
Post a Comment